اقاسید عزیز سلام
صلح حديبيه يكی از شگفتیهای تاريخ اسلام و از نشانههای خرد سياسی ـ الهی رسول خدا(ص) است كه تأثير شگرفی در روند توسعه دين اسلام داشت. اين واقعه از آن جهت كه به معماری شخص رسول اكرم(ص) صورت گرفته و مورد اتفاق همه مسلمين بوده و گرفتار چالش اختلافات فرقهای نشده است میتواند در كنار ديگر اصول، به عنوان يكی از اصول سياست اسلامی جای گيرد.
نکته جالب دیگر اینکه همیشه در تاریخ اسلام نوع برخورد با دشمن و سیاست خارجی، محل ریزش و رویش برخی از مومنین بوده است. مثلا در جنگ صفین، مالک اشتر با از بین بردن خیمه کفر فاصله ای نداشت که پیام آمد برگرد که دشمن در خیمه خودی است و باید با معاویه صلح کنیم.... در صلح امام حسن علیه السلام با معاویه، ایشان در جامعه مومنین با عنوان مضل المومنین خطاب می شد.... در کربلا عده زیادی از حسین جدا شدند و عده ای هم پیوستند .... در دفاع مقدس امام با تعبیر نوشیدن جام زهر از صلح یاد کرد .... اما اما اما اکنون نه سقیفه، نه خوارج، نه کوفیان، نه مجاهدین خلق، نه جبهه آزادی، نه جنبش سبز، و نه هیچ گروه و دسته دیگری نمی توانند ولی را مجبور کنند و پیوند قلبی و ایمانی مردم با امام خویش سبب حریت و ایستادگی و عزت می شود.

با وجود تحریم های مختلف اقتصادی از سوی آمریکا و تهدیدهای نظامی صهیونیست ها، برخی ها به فکر مذاکره با راس شیطان یعنی آمریکا افتاده و دوباره زمزمه هایی را در افکار عمومی مبنی بر برقراری مذاکره و حل مسائل فی مابین مطرح می کنند.
برای روشن شدن مطلب به زبان ساده می توانیم از قاعده جانشینی استفاده کرده و خود را در جای آمریکا و ایران قرار دهیم. در نظر بگیریم که آمریکا و ایران به مذاکره می پردازند. یک مدل گفتگو در حالی است که تفکر سازش و مذاکره و صرفا منافع اقتصادی مدنظر باشد.
آمریکا: کوچولو! دیدی که فشار تحریم ها سخته، ...
ایران: خوب باشه ...
آمریکا: کوتاه بیا، تمام فعالیت های هسته ایت رو تعطیل کن، اگر هم خواستی خودمون برات برق هسته ای رو راه می ندازیم، باهات خوب حساب می کنیم...
....

از همه شون وقتی می پرسیدم: الان سطح امکانات و رفاه زندگی شما از 10 سال پیش بهتر است یا نه؟، صادقانه پاسخ می دادند: خوب البته، امکانات بیشتر شده، فضای تفریح در سطح شهر و کشور بیشتر شده، بچه ها بزرگ شدند، ماشین ها با کیفیت تر شدند و .... و در آخر گفتگوی ما با سوالی در ذهنم پایان می یافت: چرا راضی نیستید؟
این سوال وقتی گیج ترم می کرد که می بینیم: در این کشور شعله های شکوفایی علمی فوران کشیده، چشم جهانیان به سیاست خارجی این کشور معطوف شده، آمار عمران و آبادانی در 5ساله اخیر قابل مقایسه با سال های قبل نیست، حضور فعال مردم در حمایت از حکومت در راهپیمایی های مختلف قابل ارزیابی نیست، نقدینگی در دست مردم زیاد است، سرمایه ها وقتی به سکه و ارز می ریزد قیمت ها را دگرگون می کند،....
قال الله تبارک و تعالی: «وجوه یومئذ ناضره* إلی ربها ناظره»(قیامه/22و23)
قال حضرت روح الله :«شهید نظر می کند بوجهِ الله»
نتیجه: در باغ شهادت بازِ باز نیست خیالتان راحت... در مرحله اول باید حبّ الدنیا را با تمام ابعادش در دل بخشکانیم تا نظر به وجه الله در ما ممکن شود.
بعد از آن اهل «الصابرین و الصادقین و القانتین و المنفقین و المستغفرین بالأسحار»(آل عمران/17) شده و در عبادت و تقوا نهایت کوشش کنیم تا اجازه «نظر به وجه الله» داده شود.
تازه بعد از اون هم باید با خدا تجارت کنیم؛ «يَأَيهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا هَلْ أَدُلُّكمْ عَلي تجَرَةٍ تُنجِيكم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ* تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسولِهِ وَ تجَهِدُونَ في سبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَلِكمْ وَ أَنفُسِكُمْذَلِكمْ خَيرٌ لَّكمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ(الصف/10و11)
باید از مال و جان و وقت و آبرو برای خدا مایه بذاریم تا در «نظر به وجه الله» پیش رویم...
حالا فقط یک قدم دیگر مانده تا شهادت .... بگو چی؟ نمی گم ... چرا در ادامه مطلب می گم

این یادداشت رو اول به سایت آوینی دادم:
http://www.aviny.com/Article/yadasht/90/oskar-jodaei.aspx
آقای فرهادی بخاطر فیلم خوش ساخت «جدایی نادر از سیمین» باید هم اسکار منتقدان آمریکا را دریافت کند، چون در این فیلم:
1. از همان ابتدای فیلم، دعوا شروع شد و تا آخر مخاطب در استرس وقایع فیلم نگه داشته شد.
......
7. در دادگاه های ایران عدالت اجرا نمی شود... اولا، شوهرِ خدمتکار، گرفتار همین بی عدالتی ها شده بود، ثانیا، دادگاه و قاضی نفهمیدند که کدام راست می گوید و هر دو طرف دعوا خودشان به نتیجه رسیدند.
